Ontzwavelingsmiddel en dechloreringsmiddel

SHANDONG ZHENGXIANG PETROLEUM TECHNOLOGY CO.,LTD

Het bedrijf Zhengxiang is een capabel professioneel chemisch bedrijf, gevestigd in de stad Dongying, de stad van de olie. We hebben een professioneel technisch en verkoopteam met volledige ervaring op chemisch gebied, inclusief jarenlange werkervaring in een mondiaal internationaal bedrijf, en bekendheid met het internationale bedrijfsleven, handelsregels en de binnenlandse chemische industrie.

Waarom voor ons kiezen

Ziektekostenverzekering

Volg strikt de MSDS en de binnenlandse en buitenlandse wet- en regelgeving op het gebied van veiligheid en milieubescherming, en implementeer actief HSE-beheer.

Flexibele en snelle logistieke modus

Zee- en landvervoer ("China Railway Express", andere spoorwegen, vrachtwagens), gezamenlijk zee- en spoorvervoer. Overboeking of direct. Diverse verpakkingsvormen.

De meest geschikte oplossing

De duurste/goedkoopste of beste kwaliteit zijn niet voor iedere klant de beste. Het bieden van de meest geschikte oplossing voor verschillende klanten in verschillende landen en regio's.

Uitstekende technologie

Houd u aan zelfonderzoek en ontwikkeling en sterke alliantie met een aantal universiteiten / onderzoeksinstituten / professionele fabrieken.

Klantenservice

Van pre-sale tot after-sales, onze professionele service is gedurende het hele proces aanwezig.

Maatschappelijke verantwoordelijkheid

Bescherm de rechten van aandeelhouders en werknemers en neem actief deel aan sociale welzijnsactiviteiten en gemeenschapsactiviteiten.

Ontschuimer op basis van polyether-
Algemene informatie Polyether-ontschuimer ZX-XP-01 is een industriële niet-ionische oppervlakteactieve stof, behorend tot polyetherverbindingen. Het is samengesteld uit een blokpolymeer gevormd...
Meer
Choline -chloride 75% vloeistof
Dit product zx-of -01 wordt geproduceerd door de reactie van trimethylamine hydrochloride waterige oplossing met ethyleenoxide om choline chloride waterige oplossing te vormen, en vervolgens...
Meer
Triazine H2S-wegvanger
ZX-OF-03 bestaat voornamelijk uit triazinederivaten en andere hulpstoffen, die een lage toxiciteit, biologische afbreekbaarheid en een goed ontzwavelingseffect hebben.
Meer
Hydroxyl-ijzerontzwavelaar
Dydroxyl Iron Desulfurizer ZX-OF-04 wordt voornamelijk gebruikt in industriële grondstoffen en industriële gassen zoals kunstmest, chemische industrie, petrochemische industrie, steenkoolchemische...
Meer
Waterstofsulfidevanger
Het product ZX-OF-05 is een soort zeer efficiënte en stabiele H2S-scavenger, kan de apparatuur beschermen tegen corrosie door H2S in de grond en geproduceerde vloeistof en de veiligheid van de...
Meer

Wat is ontzwavelingsmiddel en dechloreringsmiddel

Ontzwavelingsmiddelen zijn stoffen of processen die zijn ontworpen om zwavelverbindingen uit verschillende materialen te verwijderen, met name uit brandstoffen zoals aardgas, diesel en benzine. Zwavel kan in deze contexten schadelijk zijn omdat het kan leiden tot milieuvervuiling, zoals zure regen, en ook kan bijdragen aan de productie van schadelijke stoffen zoals zwaveldioxide tijdens de verbranding. Bij ontzwavelingsprocessen zijn vaak chemische reacties betrokken waarbij zwavelverbindingen worden omgezet in elementaire zwavel of andere, minder schadelijke verbindingen. Gebruikelijke ontzwavelingstechnieken omvatten hydro-ontzwaveling, chemische absorptie en adsorptiemethoden.

Dechloreermiddelen zijn chemicaliën die worden gebruikt om chloor of chloorverbindingen uit water of andere stoffen te verwijderen. Chloor wordt veel gebruikt voor desinfectie, maar kan in combinatie met organisch materiaal in water potentieel schadelijke bijproducten vormen, zoals trihalomethanen. Dechlorering is vooral belangrijk bij de waterbehandeling en de visteelt om de veiligheid te garanderen en de opbouw van chloor te voorkomen, wat giftig zou kunnen zijn voor het waterleven. Veel voorkomende dechloreringsmiddelen zijn onder meer natriumthiosulfaat, natriumsulfiet en hydrochinon. Deze middelen werken door chemisch te reageren met chloorverbindingen om deze te neutraliseren, waardoor het totale chloorgehalte in het systeem effectief wordt verlaagd.

Wat is de primaire chemische samenstelling van gewone ontzwavelingsmiddelen?

Gemeenschappelijke ontzwavelingsmiddelen bevatten voornamelijk elementen of verbindingen die chemisch kunnen reageren met zwavelverbindingen om deze uit het gas- of vloeistofmengsel te verwijderen. In de context van het verwijderen van zwavel uit aardgas of raffinaderijstromen kunnen ontzwavelaars bijvoorbeeld ijzerspons (ijzersulfide) omvatten, die reageert met waterstofsulfide (H2S) om elementair zwavel en pyriet (FeS2) te vormen. Andere ontzwavelingsmiddelen kunnen alkalimetalen zoals natriumhydroxide (NaOH) of kaliumhydroxide (KOH) gebruiken om H2S om te zetten in natrium- of kaliumsulfiden. In de petrochemische industrie kan bij ontzwaveling ook gebruik worden gemaakt van katalysatoren zoals aluminiumoxide (Al2O3) geïmpregneerd met actieve metalen zoals nikkel, molybdeen of vanadium, die de omzetting van zwavelverbindingen in minder giftige vormen of in elementaire zwavel bevorderen die kunnen worden teruggewonnen. De specifieke samenstelling van de ontzwavelingsinrichting zal afhangen van het aanwezige type zwavelverbinding en de procesomstandigheden.

Hoe werken ontzwavelingsmiddelen om zwavel uit brandstofgassen te verwijderen?

Ontzwavelingsmiddelen werken door chemisch te reageren met zwavelverbindingen die aanwezig zijn in brandstofgassen om deze uit de gasstroom te verwijderen. Het proces omvat doorgaans een of meer van de volgende mechanismen:

Adsorptie

Ontzwavelingsmiddelen met adsorberende materialen zoals actieve kool of metaaloxiden kunnen zwavelverbindingen op hun oppervlak vasthouden. Terwijl het gas door de ontzwavelingsinrichting stroomt, hechten de zwavelverbindingen zich aan het adsorberende materiaal en worden aldus uit het gas verwijderd.

Oxidatieve ontzwaveling

Bij deze methode worden zwavelverbindingen geoxideerd om zwavelzuur of zwavelzuur te vormen. Deze zuren worden vervolgens via scheidingstechnieken zoals wassen of precipitatie uit het gasmengsel verwijderd.

Chemische absorptie

Bepaalde chemicaliën, vaak aminen of chelaatvormers, reageren met zwavelverbindingen om stabiele, gemakkelijk scheidbare verbindingen te vormen. Het gasmengsel wordt door een oplossing geleid die deze reactieve chemicaliën bevat, die de zwavelcomponenten absorberen. Na absorptie wordt de met zwavel beladen oplossing behandeld om de zwavel terug te winnen en het chemische absorptiemiddel te regenereren.

Katalytische conversie

Katalysatoren versnellen reacties tussen zwavelverbindingen en oxidatiemiddelen. In aanwezigheid van een katalysator kunnen zwavelverbindingen worden geoxideerd om elementair zwavel of zwavelzuur te vormen. De katalysator biedt een alternatieve route voor de reactie met een lagere activeringsenergie, waardoor de snelheid waarmee zwavel wordt verwijderd wordt verhoogd.

Hydro-ontzwaveling (HDS)

Dit is een proces dat vaak in raffinaderijen wordt gebruikt om zwavel uit ruwe olie en zware brandstoffen te verwijderen. HDS houdt in dat het gas over een katalysator wordt geleid die is gemaakt van metalen zoals molybdeen of nikkel, in aanwezigheid van waterstof. De zwavelverbindingen reageren met de waterstof en vormen waterstofsulfide (H2S), dat vervolgens uit de gasstroom wordt gescheiden.

Elk van deze methoden heeft specifieke toepassingen en efficiëntie op basis van het type en de concentratie van zwavelverbindingen in het brandstofgas, evenals economische en operationele overwegingen. De keuze voor de ontzwavelingsmethode hangt af van factoren zoals het vereiste niveau van zwavelverwijdering, de aard van de gasstroom en milieuvoorschriften.

Worden er bijproducten gevormd tijdens het ontzwavelingsproces?

Ja, er kunnen bijproducten ontstaan tijdens het ontzwavelingsproces, afhankelijk van de methode en de betrokken stoffen. Bijvoorbeeld:

01/

Chemische absorptie:Bij het gebruik van chemische oplosmiddelen zoals aminen of chelaatvormers voor ontzwaveling, kunnen bijproducten zoals ammoniumsulfaat of ammoniumbisulfiet ontstaan wanneer de zwavel wordt opgevangen. Deze bijproducten kunnen commerciële toepassingen hebben, zoals in meststoffen.

02/

Katalytische processen:Katalytische ontzwaveling resulteert vaak in de vorming van waardevolle bijproducten. Bij het ontzwavelen van zware stookolie kan het proces bijvoorbeeld metaaloxiden of sulfiden als bijproducten opleveren, die kunnen worden gerecycled of verkocht voor gebruik in andere industriële toepassingen.

03/

Biologische ontzwaveling:Wanneer bacteriën betrokken zijn bij de ontzwaveling, kunnen ze waterstofsulfide als bijproduct produceren, dat vervolgens verder moet worden behandeld om emissies te voorkomen.

04/

Cokesvorming:Bij hydro-ontzwavelingsprocessen (HDS), waarbij waterstof wordt gebruikt om zwavel uit aardolie te verwijderen, kan zich cokes vormen op het katalysatoroppervlak. Deze cokes moet periodiek worden verwijderd via een proces dat regeneratie wordt genoemd.

05/

Fysische absorptie/adsorptie:Tijdens processen zoals drukwisseladsorptie of het gebruik van absorberende materialen zoals actieve kool, worden de zwavelverbindingen fysiek gevangen. Hoewel er geen chemische bijproducten worden gevormd, wordt het verbruikte adsorbens of absorberende materiaal een afvalproduct dat moet worden geregenereerd of verwijderd.

06/

De verwerking en verwijdering van deze bijproducten valt onder de milieuregelgeving, en industrieën moeten ervoor zorgen dat ze voldoen aan de wettelijke normen om de impact op het milieu te minimaliseren. Regeneratie van gebruikte materialen of terugwinning van bijproducten kan ook economische voordelen bieden en de totale ecologische voetafdruk van ontzwavelingsprocessen verkleinen.

Hoe worden ontzwavelingsmiddelen doorgaans na gebruik geregenereerd of weggegooid?

Ontzwavelingsmiddelen kunnen worden geregenereerd of verwijderd, afhankelijk van hun type en het ontzwavelingsproces waarvan ze deel uitmaken. Dit zijn de gebruikelijke methoden voor het omgaan met gebruikte ontzwavelingsmiddelen:

Adsorberende ontzwavelingsmiddelen:
● Gebruikte adsorbentia, zoals actieve kool of zeolieten, kunnen thermisch worden geregenereerd. Hierbij wordt het verbruikte materiaal tot hoge temperaturen verwarmd om de opgehoopte zwavelverbindingen te verbranden, waardoor het adsorptievermogen ervan wordt hersteld.
● Regeneratie kan ook chemisch plaatsvinden via een proces dat chemisorptie wordt genoemd, waarbij chemicaliën worden gebruikt om de zwavel uit het adsorberende materiaal te verwijderen.
● Eenmaal geregenereerd kan de ontzwavelingsinrichting opnieuw in het proces worden gebruikt. Als regeneratie niet langer effectief is, moet het materiaal op de juiste manier worden verwijderd, vaak als gevaarlijk afval vanwege resterende verontreinigingen.

Chemische absorptiemiddelen:
● Gebruikte chemische absorptiemiddelen worden behandeld om de geabsorbeerde zwavelverbindingen te extraheren. Dit kan gepaard gaan met verwarming, drukveranderingen of chemische behandelingen om de zwavel vrij te maken.
● De teruggewonnen zwavel kan als bijproduct worden verwerkt en verkocht. Het geregenereerde absorbeermiddel kan vervolgens weer in gebruik worden genomen nadat kwaliteitscontroles de doeltreffendheid ervan hebben bevestigd.
● Als regeneratie niet mogelijk is, kan het absorbeermiddel worden verbrand of als gevaarlijk afval naar een stortplaats worden gestuurd.

Katalysatoren:
● Katalysatoren die worden gebruikt bij de ontzwaveling van katalysatoren hebben over het algemeen een langere levensduur en vereisen geen frequente regeneratie of verwijdering. Als er echter deactivering optreedt als gevolg van vergiftiging of vervuiling, kan de katalysator worden vervangen of worden onderworpen aan een chemisch regeneratieproces om verontreinigingen te verwijderen.
● Terugwinning en recycling van katalysatoren zijn ook opties om afval te verminderen.

Hydro-ontzwaveling (HDS) Katalysatoren:
● HDS-katalysatoren kunnen na verloop van tijd gedeactiveerd raken als gevolg van metaalvergiftiging of cokesvorming. Deze katalysatoren kunnen worden geregenereerd door de cokesafzetting bij hoge temperaturen in een gecontroleerde omgeving af te branden.
● Als de katalysator niet effectief kan worden geregenereerd, moet deze worden verwijderd als gevaarlijk afval, vaak door verbranding in gespecialiseerde faciliteiten die dergelijk afval kunnen verwerken.

Een juiste verwijdering van gebruikte ontzwavelingsmiddelen is van cruciaal belang vanwege de potentiële gevaren voor het milieu en de gezondheid. Regelgeving schrijft voor hoe met verbruikte materialen moet worden omgegaan, en bedrijven moeten voldoen aan milieubeschermingsnormen bij het afvoeren of recyclen van gebruikte ontzwavelingsmiddelen.

Kunnen ontzwavelingsmiddelen worden gebruikt om zowel vloeibare als gasvormige brandstoffen te behandelen?

Ontzwavelingsmiddelen worden inderdaad gebruikt om zowel vloeibare als gasvormige brandstoffen te behandelen. In het geval van vloeibare brandstoffen, zoals ruwe olie en geraffineerde producten zoals benzine en diesel, wordt ontzwaveling doorgaans bereikt via hydro-ontzwavelingsprocessen (HDS). Deze omvatten het laten reageren van de olie bij hoge temperaturen en drukken met waterstof in aanwezigheid van een katalysator, die gewoonlijk molybdeen, nikkel en soms kobalt bevat. De zwavelverbindingen worden omgezet in waterstofsulfide, dat vervolgens uit de brandstof wordt gescheiden.

Voor gasvormige brandstoffen is ontzwaveling vaak nodig om waterstofsulfide (H2S) en andere zwavelverbindingen uit aardgas en andere gasstromen te verwijderen. Bij gasontzwaveling kan gebruik worden gemaakt van een reeks methoden, waaronder chemische wassing, fysische absorptie en membraanscheidingstechnologieën. Chemische wassers kunnen oplossingen zoals amineoplossingen gebruiken om zwavelverbindingen te absorberen, die later kunnen worden gedesorbeerd en de amineoplossing kan worden geregenereerd voor hergebruik. Fysieke absorptie kan het gebruik van oplosmiddelen zoals methanol of N-methylpyrrolidon (NMP) inhouden, terwijl adsorptiemethoden materialen zoals actieve kool of zinkoxide kunnen gebruiken om zwavelverbindingen op te vangen.

Zowel vloeibare als gasvormige ontzwavelingsprocessen zijn van cruciaal belang om te voldoen aan de milieuvoorschriften die de zwavelemissies door brandstofverbranding beperken, wat schade aan het milieu kan veroorzaken en kan leiden tot problemen zoals corrosie in motoren en emissiecontroleapparatuur. De keuze voor de ontzwavelingsmethode hangt af van factoren zoals het type en de concentratie van zwavelverbindingen, het beoogde gebruik van de brandstof en economische overwegingen.

Wat is het verschil tussen fysische en chemische ontzwavelingsmethoden?

Fysische ontzwavelingsmethoden omvatten de verwijdering van zwavelverbindingen uit een gas- of vloeistofstroom zonder hun chemische structuur te veranderen. Het meest voorkomende type fysieke ontzwaveling is adsorptie, waarbij zwavelverbindingen zich hechten aan het oppervlak van een adsorberend materiaal als gevolg van zwakke krachten zoals Van der Waals-krachten of dipoolinteracties. Voorbeelden hiervan zijn het gebruik van actieve kool, zeolieten of andere poreuze materialen om zwavelverbindingen uit de gasstroom op te vangen. Fysische ontzwavelingsprocessen zijn vaak omkeerbaar, wat betekent dat de geadsorbeerde zwavel uit het adsorbens kan worden verwijderd door verwarming of behandeling met een desorbens.

Chemische ontzwavelingsmethoden omvatten daarentegen chemische reacties die zwavelverbindingen in verschillende chemische soorten omzetten. Deze methoden zijn afhankelijk van de interactie tussen de zwavelverbindingen en een chemisch middel om gemakkelijker verwijderbare of stabiele producten te vormen. Gebruikelijke chemische ontzwavelingstechnieken omvatten chemische absorptie, waarbij een chemisch oplosmiddel reageert met zwavelverbindingen om een stabiele verbinding te vormen; hydro-ontzwaveling, waarbij zwavelverbindingen met waterstof worden omgezet in aanwezigheid van een katalysator om organische zwavel om te zetten in waterstofsulfide; en oxidatieve ontzwaveling, waarbij zwavelverbindingen worden geoxideerd om zwavelig zuur of zwavelzuur te vormen. De resulterende chemicaliën uit deze reacties worden vervolgens gescheiden van de oorspronkelijke stroom, vaak door wassen of neerslaan.

Samenvattend richt fysische ontzwaveling zich op de scheiding van zwavelverbindingen uit het medium zonder hun chemische identiteit te veranderen, terwijl chemische ontzwaveling het omzetten van zwavelverbindingen in nieuwe chemische entiteiten door middel van chemische reacties inhoudt. Elke methode heeft zijn eigen voordelen en toepassingen, en de keuze daartussen hangt af van factoren zoals het type en de concentratie van zwavelverbindingen, het gewenste niveau van ontzwaveling en economische overwegingen.

Hoe dragen ontzwavelingsmiddelen bij aan het terugdringen van zure regen?

Ontzwavelingsmiddelen spelen een cruciale rol bij het terugdringen van zure regen door zwaveldioxide (SO2) en andere zwavelverbindingen uit brandstofgassen te verwijderen, met name uit de gassen die worden geproduceerd door de verbranding van fossiele brandstoffen in elektriciteitscentrales, industriële installaties en andere verbrandingsbronnen. Zwavelverbindingen die in de atmosfeer vrijkomen, kunnen chemische transformaties ondergaan die bijdragen aan de vorming van zure regen. Wanneer SO2 en andere zwavelverbindingen zich combineren met waterdamp, zuurstof en andere chemicaliën in de atmosfeer, kunnen ze zwavelzuur (H2SO4) en zwavelzuur (H2SO3) vormen, die kunnen neerslaan als zure regen.

Het gebruik van ontzwavelingsmiddelen helpt de uitstoot van zwavelverbindingen te verminderen door deze op te vangen en uit de uitlaatstromen te verwijderen voordat ze in de atmosfeer terechtkomen. Rookgasontzwavelingssystemen (FGD) die in kolencentrales zijn geïnstalleerd, gebruiken bijvoorbeeld kalk, kalksteen of andere sorptiematerialen om SO2 chemisch uit het rookgas te absorberen. Het resultaat is een aanzienlijke vermindering van de hoeveelheid zwavelverbindingen die anders zouden bijdragen aan zure regen.

Door de niveaus van zwavelverbindingen in de atmosfeer te verlagen, helpen ontzwavelingsmiddelen de zuurgraad van neerslag te verminderen, waardoor ecosystemen, bossen, zoet water en infrastructuur worden beschermd tegen de schadelijke effecten van zure regen. Dit draagt bij aan de algehele inspanningen om de luchtkwaliteit te verbeteren en het milieu te beschermen tegen de schadelijke gevolgen van industriële vervuiling.

Hoe verschillen ontzwavelaars en dechloreringsmiddelen in hun werkingsmechanismen?

Ontzwavelingsmiddelen en dechloreermiddelen verschillen in hun werkingsmechanismen omdat ze zich richten op verschillende soorten verontreinigende stoffen in stoffen zoals brandstoffen of afvalwater.

Ontzwavelingsmiddelen zijn ontworpen om zwavelverbindingen, die giftig en bijtend kunnen zijn, te verwijderen uit stoffen zoals olie of aardgas. De zwavelverbindingen die gewoonlijk het doelwit zijn, zijn onder meer waterstofsulfide (H2S), mercaptanen (thiolen) en disulfiden. Het werkingsmechanisme voor ontzwaveling kan fysisch of chemisch zijn. Fysische ontzwaveling omvat adsorptie of absorptie, waarbij zwavelverbindingen worden aangetrokken en gebonden aan een oppervlak (zoals actieve kool) of opgelost in een oplosmiddel. Chemische ontzwaveling omvat chemische reacties, waarbij de zwavelverbindingen reageren met een reagens om niet-vluchtige of minder schadelijke producten te vormen die van het oorspronkelijke mengsel kunnen worden gescheiden.

Dechloreermiddelen worden daarentegen specifiek gebruikt om chloor of gechloreerde verbindingen te verwijderen. Deze verbindingen kunnen schadelijk zijn voor het waterleven en kunnen reageren met organisch materiaal en giftige bijproducten vormen, zoals trihalomethanen in drinkwater. Dechlorering kan op chemische wijze worden bereikt waarbij overtollig chloor wordt geneutraliseerd, vaak met een reductiemiddel zoals natriumsulfiet (Na2SO3), natriumbisulfiet (NaHSO3) of hydrosulfide-ionen (HS-). Als alternatief kan bij dechlorering biologische processen betrokken zijn waarbij micro-organismen gechloreerde organische verbindingen als energiebron consumeren en deze omzetten in minder giftige of niet-giftige stoffen.

Het belangrijkste verschil ligt in de specifieke aard van de verontreinigingen die worden verwijderd en het soort reacties dat hierbij betrokken is. Ontzwaveling omvat doorgaans het verbreken van SH-bindingen of het oxideren van organische zwavelverbindingen, terwijl dechlorering het verbreken van Cl-H-bindingen inhoudt of het reduceren van gechloreerde verbindingen. Beide processen zijn bedoeld om de verontreinigende stoffen minder schadelijk en gemakkelijker te beheren te maken binnen de context van milieuregelgeving en volksgezondheidsoverwegingen.

Onze fabriek

Belangrijke medewerkers van ons bedrijf hebben een rijke ervaring in de chemische industrie en meer dan 20 jaar werkervaring bij mondiale internationale bedrijven, en zijn bekend met het internationale bedrijfsleven, de handelsregels en de binnenlandse chemische industrie. Bij onze activiteiten zijn veel landen betrokken, die op grote schaal worden verkocht in het Midden-Oosten, Centraal- en West-Azië, Indonesië, India, Bangladesh, Rusland en andere landen.

FAQ

Vraag: Wat is een dechloreringsmiddel?

A: Dechlorering minimaliseert het effect van potentieel giftige desinfectiebijproducten door het verwijderen van het vrije of totale gecombineerde chloorresidu dat overblijft na chlorering. Typisch wordt dechlorering bewerkstelligd door het toevoegen van zwaveldioxide of sulfietzouten (dat wil zeggen natriumsulfiet, natriumbisulfiet of natriummetabisulfiet).

Vraag: Wat is de meest gebruikte chemische stof voor dechlorering van water?

A: Dechlorering kan worden bereikt met zwaveldioxide (paragraaf 12.18), natriumbisulfiet (NaHSO3) (paragraaf 12.18) of natriummetabisulfiet (Na2S2O5) (paragraaf 12.19) en moet, indien vereist na superchlorering (paragraaf 11.10), worden uitgevoerd na chloorbehandeling. voldoende contacttijd heeft gehad voor desinfectie.

Vraag: Wat is het verschil tussen chlorering en dechlorering?

A: Bij de chlorering van afvalwaterzuivering ontstaan bijproducten in het behandelde water. Bij dechlorering worden alle bijproducten op chloorbasis verwijderd om ervoor te zorgen dat het water echt veilig is. Dit hele proces zorgt ervoor dat afvalwater veilig blijft, zonder de gemeenschap in gevaar te brengen.

Vraag: Waarin zetten dechloreringsmiddelen chloor om?

A: Dit is een methode voor de verwijdering van chloor met hoge intensiteit, waarbij gebruik wordt gemaakt van breedspectrum ultraviolette straling om vrij chloor en chlooramines te dissociëren en deze in zoutzuur om te zetten.

Vraag: Wat gebeurt er als u geen dechlorinator in uw aquarium gebruikt?

A: Telkens wanneer u nieuw kraanwater aan uw aquarium of vijver toevoegt, MOET u een dechlorinator toevoegen. Als u dit niet doet, kunnen al uw vissen snel doodgaan. Er zijn veel in de handel verkrijgbare producten. Welk product je ook gebruikt, volg altijd de instructies.

Vraag: Kun je Dechlorinator toevoegen aan vissen in het aquarium?

A: Is dechlorinator schadelijk voor vissen? Over het algemeen niet. Er zijn echter enkele zeldzame, eenmalige gevallen waarin het potentieel gevaarlijk kan zijn. De reductiemiddelen in de dechlorinator gebruiken zuurstof bij het verwijderen van chloor uit het water, en deze reactie kan gevaarlijk zijn in tanks met weinig zuurstof.

Vraag: Wat is de snelste manier om water te dechloreren?

A: Kookmethode
Als u uw leidingwater kookt, zal het chloor verdwijnen, aangezien het de chlooroplossing in het water op een temperatuur brengt waarbij het des te sneller in een gas verandert.

Vraag: Hoe dechloreer je een grote hoeveelheid water?

A: 3 eenvoudige manieren om leidingwater te dechloreren
● Kook en koel. Hoe kouder het water, hoe meer gassen het bevat.
● UV-blootstelling. Laat het water 24 uur buiten in de zon staan, zodat het chloor op natuurlijke wijze verdampt tijdens een ontgassingsproces.
● Vitamine C.

Vraag: Is Dechlorinator veilig voor vissen?

A: Over het algemeen niet. Er zijn echter enkele zeldzame, eenmalige gevallen waarin het potentieel gevaarlijk kan zijn. De reductiemiddelen in de dechlorinator gebruiken zuurstof bij het verwijderen van chloor uit het water, en deze reactie kan gevaarlijk zijn in tanks met weinig zuurstof.

Vraag: Waarom is chlorering slecht?

A: Tijdens waterbehandeling kan chloor zich verbinden met natuurlijk voorkomend organisch materiaal in het water en zo verbindingen vormen die desinfectiebijproducten (DBP's) worden genoemd. DBP's kunnen negatieve gezondheidseffecten veroorzaken na regelmatige, langdurige blootstelling. De EPA heeft limieten vastgesteld voor verschillende soorten DBP's.

Vraag: Hoeveel druppels jodium zijn er nodig om water te zuiveren?

A: Het kan zijn dat er jodium in uw medicijnkastje of EHBO-doos zit. Voeg vijf druppels jodiumtinctuur van 2% toe aan elke liter water die u desinfecteert. Als het water troebel of gekleurd is, voeg dan 10 druppels jodium toe. Roer en laat het water minimaal 30 minuten staan voordat u het gebruikt.

Vraag: Wat is betere chlorering of ozonisatie?

A: Ozon is effectiever dan chloor bij het vernietigen van virussen en bacteriën. Het ozonisatieproces maakt gebruik van een korte contacttijd. Omdat ozon snel afbreekt, zijn er geen schadelijke resten. Na ozonisatie is er geen hergroei van micro-organismen, behalve de micro-organismen die worden beschermd door de deeltjes in de afvalwaterstroom.

Vraag: Waarom mag er nooit water op een chloorlek worden gezet?

A: Chloor reageert met water of vocht in de lucht en vormt zeer corrosieve zuren, waaronder hypochloorzuur en zoutzuur. Gebruik nooit water bij een chloorlek.

Vraag: Hoe verwijder je natriumhypochloriet uit water?

A: Chemische dosering werkt het beste om chloor te verwijderen als voorbehandeling voor andere filtratiesystemen. Dechlorering is het proces waarbij resterend chloor uit water wordt verwijderd; Sommige dechloreringsalternatieven omvatten: zwaveldioxide, natriummetabisulfiet of natriumbisulfiet naast de koolstofadsorptie.

Vraag: Verwijdert natriumbisulfiet chloor?

A: NATRIUMBISULFITE of natriummetabisulfiet [SMBS] is het typische chloorreductiemiddel bij uitstek voor grotere RO-systemen. Een doseersnelheid van 2.0 tot 3.0 ppm Natrium Bisulfire per 1.0 ppm chloor om een industriële veiligheidsfactor voor brakwater-RO-systemen op te nemen met minimaal 20 seconden van reactietijd.

Vraag: Hoe dechloreer je water op natuurlijke wijze?

A: Koken: Dechloreer leidingwater eenvoudig door het gedurende 10 minuten te koken. Vitamine C: Neutraliseer chloor onmiddellijk met een snufje vitamine C-poeder. Actieve Kool: Upgrade uw huis met een filter dat chloor effectief verwijdert.

Vraag: Hoeveel vitamine C is er nodig om een liter water te dechloreren?

A: U heeft echter een grotere hoeveelheid vitamine C nodig om chlooramine te verwijderen. Ongeveer 40 mg zal 1 gallon water dechloreren.

Vraag: Wat gebeurt er als ik te veel Dechlorinator gebruik?

A: Het goede aan deze chemische stof is dat het veilig is voor vissen, ongewervelde dieren, waterplanten en bacteriën. Mocht u per ongeluk te veel druppels dechlorinator (tot op zekere hoogte) in het water laten vallen dat u wilt behandelen, dan hoeft u zich geen zorgen te maken dat de vissen schade oplopen.

Vraag: Wat gebeurt er als u te veel dechlorinator in water doet?

A: De nu gebruikte dechlorinators zijn niet giftig, dus een dubbele of zelfs viervoudige dosis zal de vissen geen kwaad doen. Als je meer gebruikt dan je nodig hebt, verspil je geld, maar verder doe je geen kwaad.

Vraag: Wat gebeurt er als je te veel kraanwaterconditioner in een aquarium doet?

A: Over het algemeen zal te veel waterconditioner uw vissen zelden schaden. Hoewel er beweringen zijn dat het de zuurstoftoevoer vermindert, is de hoeveelheid die nodig is voor dit effect heel erg hoog.

Als een van de meest professionele fabrikanten en leveranciers van ontzwavelings- en dechloreringsmiddelen in China, worden we gekenmerkt door kwaliteitsproducten en een concurrerende prijs. U kunt er zeker van zijn dat u een op maat gemaakt ontzwavelings- en dechloreringsmiddel in onze fabriek koopt.